Zijn muzikanten betere mensen?

Home / blog / Zijn muzikanten betere mensen?

Zijn muzikanten betere mensen?
Onlangs hebben de laatste studio-opnames voor mijn nieuwe liedjes plaatsgevonden. Verschillende muzikanten kwamen langs om een of meer partijen in te spelen. Daarbij viel me weer eens op hoe soepel dat allemaal gaat en in zo’n goede sfeer. Dat heeft voor een deel natuurlijk te maken met de kwaliteit van de muzikanten. Als het steeds niet lukt de partij er goed op te krijgen, wordt het al snel minder gezellig. Maar toch: alles verloopt in goede harmonie. Mensen die elkaar niet kennen begroeten elkaar hartelijk, zijn geïnteresseerd in elkaar, spreken waardering voor elkaar uit en geven elkaar de ruimte (in andere situaties waarin samengewerkt moet worden, maak ik het wel eens heel anders mee!). Een ander voorbeeld: ik ben naar de cd-presentatie geweest van een singer-songwriter die ik ken. Neemt hij daarna contact met me op om me uitgebreid te bedanken, dat het zo bijzonder is dat ik kwam kijken, etc.

In de studio
Bij het inspelen in de studio wordt er uiteraard ook vaak besproken wat de beste partij is of wat het mooiste is. Maar ook dat verloopt in een uitstekende sfeer met respect voor elkaar. Dit heeft ook te maken met de producer in kwestie, die altijd bijdraagt aan een goede sfeer. Maar die is zelf ook muzikant, dus dat is niet de verklaring. Het is niet voor het eerst dat ik deze observatie maak. Ook eerdere sessies verliepen in goede harmonie.

Muzikanten betere mensen?
Nu gaat er natuurlijk iemand roepen: die observatie klopt niet want “ik zat in een band en daar was het haat en nijd” of “de zanger ging er vandoor met mijn vriendin”, etc. Dat weet ik natuurlijk ook wel. Ook ik heb wel eens minder goede ervaringen gehad in de muziek: (inderdaad) ruzie in de band, muzikanten die er ineens mee ophouden zonder een duidelijke reden te geven, een producer die zijn wil aan de muzikanten opdringt. En natuurlijk zijn muzikanten geen ‘betere mensensoort’. Ook helpt het dat er sprake is van een commerciële relatie. Ik betaal de producer en de muzikanten. Dan is er in ieder geval geen strijd wie het grootste alfa-mannetje in de band is. Niet dat ik me zo autoritair opstel, maar het zijn wel mijn liedjes en het gaat erom dat ik tevreden ben met het resultaat. Ook ik probeer daarbij overigens open te staan voor andere ideeën en een andere invulling dan ik in mijn hoofd had (en ik kan dat een stuk beter dan vroeger gelukkig).

Het belang van muziek
Toch heb ik het idee dat het iets te maken heeft met muziek. Muziek maken is tenslotte toch harmonie creëren (ook al zit er misschien wel eens een dissonant in de muziek). Als je samen iets harmonieus wil creëren, moet er toch ook een zekere harmonie zijn tussen de mensen die samenwerken. Daarom zijn, denk ik, veel muzikanten sociaal vaardig. Wat misschien helpt is dat ik rustige, ‘mooie’, luisterliedjes schrijf (ik ben daarom wel benieuwd of er in een Deathmetal-band ook harmonieus wordt samengewerkt – ik vermoed eigenlijk van wel). Overigens is uit onderzoeken gebleken dat er bij muziek, en vooral muziek máken, heel erg veel hersengebieden betrokken zijn: gebieden die te maken hebben met de zintuigen (uiteraard), met het motorisch systeem, met emotie, maar ook met het verstand (hoe zit een muziekstuk in elkaar bijv.). Er zijn zelfs onderzoekers die beweren dat je van muziek maken intelligenter wordt. Ik denk eerder dat muziek maken je tot een completer, evenwichtiger mens maakt en dus iemand die goed in staat is tot samenwerken. Als dat klopt is het te hopen dat zoveel mogelijk mensen muziek gaan maken en dat muziekonderwijs en muziekeducatie weer vast onderdeel van het opgroeien worden.

Related Posts